حضور دکتر تاجیک در شبکه دو مصداق شکنجه است

جدا وحشتناک است. تاجیک از زندان به تلویزیون رفته و اصلا تاب و توان حرف زدن ندارد. به سختی صدایش درمی آید و حالت سرفه دارد؛ صداوسیمای کودتا حتی یک لیوان آب به دستش نداده. خیلی جاها حرف های حیدری را تکرار می کند. معلوم است که از حوادث بعد از دستگیریش خبری ندارد. خیلی سعی می کند تمرکز داشته باشد، اما مثل عطریانفر پراکنده و قلابی حرف می زند. برای همین است که مدام حیدری وسط حرفش می پرد و کمکش می کند! دکتر تاجیک مجبور است در این شکنجه تصویری لغات انگلیسی به کار ببرد تا بیش ازین آزارش ندهند. حیدری کودتاچی از شدت شوق در پوستش نمی گنجد و اعلام می کند که:" وقت از حد معمول گذشته است، اما ما ادامه می دهیم!"